X
تبلیغات
رایتل
دوشنبه 27 اردیبهشت‌ماه سال 1395
توسط: مهراب

تغزل سرخ لاله هایی


 زخم هایت را یکی یکی می بوسم

 می دانم که کسی جز من،

 نمی داند گلوله ای که در سینه ات بال بال می زند

 چقدر باید شبیه بال پروانه ای باشد

 که از گلستانی پر آتش می گذرد!

  

در روشنایی کمرنگ ماه و

 ستاره

 نمی شود که آتش را دید

 نمی شود در ستایش گل زخم هایت چیزی نوشت

 چیزی پرسیدو

 چیزی که هیچ چیز شبیه آن نیست.

 

 تو بگو کنار آمدن باهرکه دلش تنگ است

چگونه است؟!

 چگونه می شود آتش وار

 دل به ققنوسی سپرد که در خسوف و

 خاکستر هم

 به دیدار بهار دلخوش می کند.

 

 گل زخم هایت تابه همیشه

تغزل سرخ لاله هایی ست

 که داغ تو را

 چون خون بر دل می کشدو

 چون سرمه

 بر چشم!

نظرات (2)
فانی
پنج‌شنبه 30 اردیبهشت‌ماه سال 1395 ساعت 00:36
مگر زخمی هم هست. این دنیا تمام شادی است
امتیاز: 0 0
عرب
جمعه 18 تیر‌ماه سال 1395 ساعت 15:35
به این میگن شاعر
پاسخ:
سلم
لطف دارید
امتیاز: 1 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد